Restaurantfoto's van deze service, niet uit een catalogus

De zaal ziet er het best uit op een uur waarop je écht zou eten — niet om elf uur 's ochtends met de stoelen omhoog, en niet om middernacht met de kruimels. Maps heeft nog steeds foto's nodig die een onbekende twintig minuten voor hij loopt kan vertrouwen. Neem ze van deze service. Niet omdat Instagram een mooiere feed wil. Omdat de vermelding deze keuken moet tonen, en een stockbord pasta het verkeerde verhaal vertelt vanaf twintig meter.

Screenshot pending: local-seo

Run pnpm screens with the app's local stack up to capture it. Restaurantfoto's van een vermelding in Artifluence.

De vijf foto's die een restaurant dragen

De cover. De etalage in daglicht, of de zaal verlicht op een uur waarop je zou dineren. Email leesbaar, stoep eerlijk. Geen logo op een beige vierkant. Geen crop van het terras van de buurman. Een onbekende in het pakket besluit in twee seconden of de plek echt lijkt.

Het bord. Het gerecht van deze service, dichtbij genoeg om te zien dat het eten is, ver genoeg dat het geen textuur is. De foto die je al neemt voor het ochtendbericht. Op de vermelding doet hij een ander werk: hij bewijst dat de keuken nog borden stuurt. De bûche van afgelopen Kerst als eerste beeld is hoe je in maart dicht lijkt.

Het interieur. De zaal waarin een gast zich kan voorstellen te zitten. Is de eetzaal klein, zeg dat met de foto, niet met een groothoekleugen. Lege stoelen om 11:00 zijn geen «sfeer». Een zit met mensen erin is alleen eerlijk als die mensen ja zeiden.

Een gezicht. Eén persoon. De kok als hij instemt, degene die begroet. Mensen lopen mensen binnen. Een logo is geen restaurant.

De deur en hoe je binnenkomt. Huisnummer zichtbaar, de trede, de binnenplaats als dat de ingang is. Een gehaaste gast die de deur om 19:50 niet vindt, wacht niet. Hij opent de andere vermelding.

De algemene regel is foto's op de vermelding. Hier is de regel strakker: van deze service, of je post een catalogus. Het onderschriftwerk is het gerecht van vandaag, geen stock. De zoekopdracht die die foto's moeten overleven is twintig minuten van tevoren.

Wat een telefoon moet doen, en wat Google weigert

Daglicht, of het licht van de zaal. Geen flits op de saus. Horizon waterpas. Dichtbij genoeg om te zien dat het de vis van vanavond is, ver genoeg dat het geen vet is. De fotoregels van Google willen jouw zaak, leesbaar, geen verboden inhoud. Ze weigeren zinloze vervaging, off-topic shots, werk dat niet van jou is.

Een stockpasta is precies wat het beleid wil tegenhouden. Zo ook een gerenderd interieur dat je niet bezit, een «team» van modellen, een foto getild van de zaal twee straten verder. De weergaveregels en het fotobeleid komen daar samen.

Je hebt geen SLR nodig. Je hebt een foto van deze week nodig. Drie scherpe frames van de dinsdagservice winnen van zestig bestanden van de openingsavond in 2019. Ruim de vermelding op van twintig identieke shots van dezelfde tartaar. Een cover die je wisselt als het seizoen wisselt — terras, wild, de eerste tomaten — is genoeg cadans.

Zet geen gasten in het frame tenzij ze vroegen. Een kind aan tafel is geen décor. Een volle zaal kan het verhaal zijn als de mensen erin ja zeiden; deden ze dat niet, fotografeer het bord en de lege hoek die je écht hebt.

De kok, de vloer, een portret: alleen als ze instemmen. Personeel is geen rekwisiet.

Gastfoto's die op de vermelding landen, zijn niet van jou om tot een highlightreel te cureren. De bijdrage-regels van Google zijn voor wat bezoekers uploaden. Je vraagt hen niet een gerecht in de recensie te noemen, en je tilt hun bordfoto niet naar je cover zonder te vragen. Jouw werk zijn de vijf foto's hierboven, genomen deze service, volgende dinsdag nog waar.

Cover in de winter, terras in juni

Het eerste rechthoekje op Maps is dat wat een grijze dinsdag en een terras-zaterdag moet overleven. Wissel het als het seizoen wisselt — niet elke service. Een zomercover van lege stoelen in de regen is de wandeling van de buurman. Een wintercover van de parasols van juli vorig jaar is dezelfde leugen als de bûche van afgelopen Kerst.

Houd geen twintig interieurs van de openingsavond en noem het een galerij. Drie huidige zalen en één eerlijke deur winnen van een museum. De fotoregels van Google willen nuttig, niet talrijk.

Wat we met de bestanden doen

Je zet ze erin. Artifluence kan het bericht schrijven en het beeld in het formaat van Google en de netwerken zetten. De vermelding heeft nog een mens nodig om te beslissen welk bord de cover mag zijn. We publiceren niet automatisch een foto van een lege pass omdat het bestand in de map zat.

Google, Instagram, Facebook — de drie die de pagina restaurants noemt. Hetzelfde servicebestand, geen drie crops die je de volgende ochtend op kantoor maakt. We verkopen geen TikTok.

We hebben geen getuigenis van een restaurant op deze site. Dit artikel zijn de foto's. We hebben niet gemeten hoe vaak een nieuwe cover het pakket verplaatst. Als we dat kunnen, staan de maand en de N hier.

Het rapport toont wat Maps al van je toont — en van het raam van de buurman. Het uploadt niets.

Bronnen

1. Beleid voor foto's, video's en berichten op het bedrijfsprofiel (geraadpleegd 7 september 2026)
2. Richtlijnen voor het weergeven van je bedrijf op Google (geraadpleegd 7 september 2026)

Alle berichten